Koffie met Jordy de Meij

Waar drink je het liefst je koffie?

“Ik begin de dag meestal met een flat white: een espresso met in mijn geval een laagje kokosmelk. Daarna stap ik over op gewone koffie zonder suiker – want nutteloze calorieën. Die drink ik meestal bij café Bartine in Den Haag. Voor zinvolle calorieën ga ik naar het Afghaanse restaurant Sarban, waar ze heerlijke traditionele gerechten serveren.”

Om met je ervaring in Afghanistan te beginnen: wat heb je daar precies gedaan?

“In 2017 ging mijn vriendin werken in Afghanistan bij Turquoise Mountain, een internationale NGO die zich inzet voor het behoud van cultureel erfgoed. Ik kon in Kabul aan de slag als jurist bij een Afghaans advocatenkantoor dat zowel lokale als internationale cliënten bediende. Mijn praktijk daar was niet hoog gespecialiseerd, zoals we dat in Nederland kennen.” “Samen met lokale advocaten adviseerde ik cliënten over een breed scala aan onderwerpen en rechtsgebieden: van het opstellen van een nieuwe wegenverkeerswet tot regels rondom belastingrecht. Het werk was professioneel avontuurlijk, omdat het Afghaanse rechtssysteem slecht ontwikkeld is. Er zijn weinig juridische bronnen beschikbaar: academische literatuur, parlementaire stukken en jurisprudentie ontbraken en werden niet gepubliceerd.”

Hebben die ervaringen invloed gehad op je persoonlijke waarden?

“Corruptie speelde in Afghanistan een grote rol en geschilbeslechting werd vaak via alternatieve systemen geregeld. Genoegdoening na onrecht verloopt regelmatig via de stam of familie, waarbij de mening van het dorpshoofd soms belangrijker is dan die van de rechter in Kabul. Voor mij is het vooral belangrijk dat mensen hun recht kunnen halen – dat geeft stabiliteit en vertrouwen. Deze ervaring in Afghanistan heeft me laten zien dat er uiteenlopende manieren bestaan om conflicten op te lossen en genoegdoening te krijgen. Tegelijkertijd zag ik hoeveel wetten en contracten kunnen helpen om structuur te geven. Het recht heeft voor mij een fundamentelere betekenis gekregen.”

Hoe heeft het werken in het buitenlandje werk als advocaat beïnvloed?

“Het heeft me creatiever gemaakt en sensitiever in mijn communicatie. In Afghanistan was er bijvoorbeeld een zaak waarin een vrouwelijke en een mannelijke advocaat inhoudelijk van mening verschilden. De vrouw had juridisch gelijk, de man niet. In Nederland kun je dat gewoon zeggen. In Afghanistan, waar de man-vrouwverhoudingen anders zijn, ligt dat gevoelig. Ik moest het daarom heel omzichtig aanpakken om de mannelijke advocaat niet in zijn trots te krenken.” “Mijn buitenlandse ervaring heeft me doen inzien hoe het voelt om aan de buitenkant van een cultuur te staan. Dat begint al bij taal: die moet je echt goed beheersen om je boodschap goed over te brengen. Wat is verantwoord om te zeggen? Kan ik direct zijn of niet? Een grapje maken? Het gaat niet om de negentig procent die goed gaat. Juist die laatste tien procent maakt een wereld van verschil. Tegelijkertijd hoef je elkaar niet altijd honderd procent te begrijpen om samen tot een oplossing te komen voor een probleem of geschil. Met een open houding en relativeringsvermogen kom je al heel ver."

Hoe ben je in de advocatuur terechtgekomen?

“Mijn loopbaan in de advocatuur begon op de Zuidas, aanvankelijk in het mededingingsrecht. Inhoudelijk bleek het niet helemaal te zijn waar ik naar op zoek was. Bovendien werkte ik in een team dat letterlijk bijna 24/7 paraat stond. Na vier jaar had ik behoefte aan een break en ben ik anderhalf jaar als bedrijfsleider gaan werken in de keten van indoorspeeltuinen van mijn vader en mijn broer. Toen mijn vriendin naar het buitenland vertrok, ben ik met haar meegegaan - eerst naar Afghanistan en vanaf 2020 naar Myanmar. In Myanmar brak COVID uit en werkte ik vanuit ons huis daar als freelance jurist M&A (fusies en overnames) voor een Amsterdams advocatenkantoor.”

Wat houdt je werk bij Pels Rijcken in?

“Bij de sectie Ondernemingsrecht houd ik me vooral bezig met M&A en een combinatie van ondernemings- en contractenrecht. Net als bij de rest van Pels Rijcken werken we voornamelijk voor de overheid, maar ongeveer dertig procent van onze cliënten bestaat uit private partijen.”

“Onze private cliënten zijn zowel commerciële bedrijven als organisaties in de semipublieke sector, zoals zorginstellingen. Die zijn formeel privaat, maar opereren binnen een publiekrechtelijk kader. We begeleiden cliënten bij de verkoop en aankoop van ondernemingen of onderdelen daarvan. Het ondernemingsrechtelijke deel gaat meer over de governance, de inrichting en structuur van bedrijven of stichtingen.”

Hoe bevalt het werken bij Pels Rijcken?

“In mijn werk heb ik mijn sweet spot gevonden omdat hier alles samenkomt wat ik interessant vind. Ik vind het leuk dat ik onverwachte vragen krijg, bijvoorbeeld van een provincie die een investeringsfonds wil oprichten. Dat ligt niet meteen voor de hand en er zijn dan vaak verschillende regels van toepassing, die niet op elkaar zijn afgestemd en op het eerste gezicht botsende belangen dienen. Specifieke mallen of standaardoplossingen bestaan niet. Je moet dan het publiekrechtelijke kader in elkaar vlechten met het privaatrechtelijke. Het is veel out-of-the-box denken.” “De sfeer op kantoor is goed en er wordt op een gezonde manier hard gewerkt. Het werken voor de overheid verloopt vaak via andere processen en kent een andere dynamiek dan ik gewend was bij eerdere kantoren. Dat komt door het complexe speelveld met soms grote publieke, niet puur financiële belangen. Dat vergt geregeld meer geduld, begeleiding en uitleg, maar het zorgt er ook voor dat het werk afwisselend en intellectueel uitdagend blijft.”

Vond je dit interview leuk?

Dit interview verscheen eerder in Pels Rijcken Magazine. Abonneer je en ontvang Pels Rijcken Magazine als eerste in jouw mailbox.